mércores, 26 de outubro de 2016

Manifesto contra a LOMCE.


Manifesto contra a LOMCE


A Plataforma Galega do Ensino Público continúa mobilizándose contra a  LOMCE  para amosar o seu  total rexeitamento a unha lei reaccionaria, españolizadora, privatizadora, clasista, antipedagóxica, antidemocrática,  e confesional, que liquida a igualdade de oportunidades e expulsa do ensino os sectores sociais máis desfavorecidos  da sociedade. 

A LOMCE pretende trasladar ao ensino público un modelo neoliberal que afonda nas diferenzas sociais, no canto de contribuír a que todas e todos teñamos acceso en igualdade de condicións a unha educación pública de calidade.

A LOMCE é recentralizadora e españolizadora, facilítalle ao alumnado, se é necesario, a matriculación nun centro privado, pagado por todos e todas nós, para evitar a súa escolarización no noso idioma. 

A LOMCE procura o máximo control dos contidos a través do Goberno central, uniformiza mediante as reválidas e marxina aínda máis a nosa lingua. Impón  un modelo lingüístico que elimina o ensino en galego e invade as cativas competencias que temos, coa intención de afastar totalmente o ensino da nosa realidade social, histórica, cultural e lingüística. 

Medidas como estas non só van repercutir negativamente no ensino público, senón que van fortalecer o ensino privado concertado que se verá favorecido coa creación de centros de excelencia, mediante a selección do alumnado. Blíndanse os concertos económicos cos centros privados, mesmo con aqueles que segregan o alumnado por razón de sexo, malia existir sentenzas que ditaminan a súa ilegalidade. 

A LOMCE reforza a confesionalidade e impide o ensino laico. O anteproxecto mantén o ensino da relixión no currículo escolar, contemplando unha materia alternativa en Primaria e na ESO, que computarán no expediente académico, converténdose así nun efecto chamada para que o alumnado se matricule en Relixión.  No Bacharelato, a materia de Relixión ten a consideración de materia específica, isto é, está situada entre as que o alumnado cursará un máximo de 3 e un mínimo de 2. 

É unha lei profundamente antidemocrática, que traslada o sistema de xestión empresarial ao ensino. Elimina o Consello Escolar como órgano de goberno e baléirao de todas as competencias. A dirección será elixida pola administración e terá plenos poderes para tomar unilateralmente decisións de transcendental importancia para os centros e para propor ou rexeitar o profesorado  que sexa proposto pola administración.

Liquida a igualdade de oportunidades ao impor un sistema de continuas barreiras selectivas para que só unha minoría acceda aos estudos postobrigatorios e universitarios. É unha lei elitista, clasista e segregadora, xa que estabelece reválidas para poder acceder á titulación correspondente en 4 de ESO e en Bacharelato. Impón un sistema máis selectivo  mediante itinerarios que  condena, prematuramente, o alumnado a optar a titulacións diferentes no ensino obrigatorio, condicionando  de maneira temperá  o seu futuro académico e laboral.   

A LOMCE pretende crear, mediante os programas de calidade e especialización curricular, diferentes categorías de centros e atender, con máis recursos e medios, aqueles que mellor resultados acaden, previa selección do alumnado, no lugar de procurar que todos os centros conten cos recursos necesarios para que todos e todas, con independencia da súa procedencia social ou xeográfica, reciban unha formación de calidade. 

Esta lei desautoriza, desconfía e xerarquiza o profesorado. É profundamente antipedagóxico, xa que a consecución da titulación do alumnado vai depender do resultado azaroso dunha única proba ao rematar o ensino obrigatorio e postobrigatorio. A isto hai que lle engadir a desvalorización da Formación Profesional e o desvío do alumnado cara a unha FP Básica, que nin sequera conduce á mínima titulación, baixo a escusa de favorecer a empregabilidade. 

A LOMCE reflicte as posicións ideolóxicas máis extremas e reaccionarias do PP. Un anteproxecto de lei ao servizo da patronal do ensino privado concertado e da mercantilización da educación que confirma os actuais concertos educativos, legaliza os centros que segregan alumnado por razón de sexo.

A LOMCE facilita a planificación escolar en función do ensino concertado, reproduce un sistema xerárquico e empresarial  para o funcionamento dos centros, impide o acceso das clases populares á educación e impón unha educación baseada na competitividade, na exclusión social e na desigualdade, e non nun ensino equitativo, inclusivo e intregral, cuxo obxectivo principal debe ser a formación de persoas críticas e responsábeis.

Por todos estes motivos, porque significa un retroceso de décadas e porque elimina a igualdade de oportunidades, volvendo a unha sociedade na que o valor das persoas está en función do que posúen e na que o futuro depende de onde e en que familia se nace, o ensino galego e a Plataforma Galega para a Defensa do Ensino Público esixe a retirada da LOMCE e un ensino público galego, laico e democrático.

xoves, 20 de outubro de 2016

Diferenzas entre partido político e sindicato

É unha pena que Barrio Sésamo desaparecese, xa que hoxe viríanos de fábula una das aclaradoras explicacións de Coco para coñecer a diferenza entre lonxe e preto, arriba e abaixo, partido e sindicato.

Como non atopei o vídeo no que Coco explica esta diferenza, tento lembralo e transcribilo:

- O partido político é unha organización que aglutina a xente cun obxectivo compartido.
- O partido político busca o poder presentándose a eleccións, para desde o poder poñer en práctica o seu programa (o seu modelo de sociedade).
- O sindicato é unha organización de traballadores e traballadoras (parte vulnerable da relación salarial) que conscientes dos seus intereses comúns fronte aos intereses do capital (o poder) organízanse colectivamente para defenderse do poder.
- O sindicato preséntase a eleccións sindicais para conseguir delegados e delegadas. Gañando eleccións sindicais non se consegue o poder. É tarefa destes e estas delegadas conseguir poder colectivo para constituírse en contrapoder do capital.

- A lexitimidade o partido conséguea coa representación obtida nas eleccións.
- A lexitimidade o sindicato conséguea coa representación obtida nas eleccións sindicais e coa súa afiliación.
- A lexitimidade obtida polo partido úsaa para tentar conseguir leis e para crear opinión. Se o partido está na oposición tenta desgastar ao goberno, e se está no goberno tenta vender o mellor posible o que fai.
- A lexitimidade obtida polo sindicato úsaa para tentar conseguir leis (Negociación Colectiva) e para crear opinión e influír nas decisións dos gobernos. E parece que é aquí onde pode comezar a confusión:
- O sindicato é unha organización de clase, que como un partido, tamén ten un modelo de sociedade, dado que as condicións de traballo e de vida dos e as traballadoras non só se xogan nas empresas, se non que tamén se xogan na rúa. O sindicato fai unha lectura da realidade, de toda a realidade, desde a perspectiva da clase traballadora, e loita por máis democracia, máis xustiza, máis igualdade, máis soberanía, máis sustentabilidade.
- Repito que os partidos buscan implementar o seu modelo de sociedade chegando ao poder, desde o goberno.
- O sindicato tenta organizar e mobilizar un contrapoder que faga presión suficiente ao goberno (maior presión que a que fai o capital e os seus lobbys) para que as decisións que tome, estea quen estea, sexa o partido que sexa, sexan o máis favorable posible á clase traballadora.

Conclusión: os partidos e os sindicatos son dúas organizacións diferentes, ambos son necesarios, que funcionan de forma diferente. Os partidos teñen lexitimidade para falar do que crean conveniente (mesmo de emprego, negociación colectiva, salarios), e non por iso ten que presentarse a eleccións sindicais (por que a súa lexitimade obtéñena nas eleccións ao parlamento, ou á deputación, ou ao concello). E os sindicatos teñen lexitimidade para falar do que crean conveniente (mesmo de fiscalidade, grandes infraestruturas, prestacións sociais, servizos públicos), e non por facelo teñen que presentarse a eleccións; e non por facelo están a apoiar a un partido ou outro. O reto é moito máis esixente que favorecer a un partido ou outro. O reto é, como dixen, construír un contrapoder colectivo (en alianza con outros movementos sociais e coa economía social e solidaria) que consiga un mundo mellor, no que a sustentabilidade da vida póñase no centro. Iso só con que chegue un partido ao goberno non se consegue.

venres, 14 de outubro de 2016

Festivos do 2017 na Galiza e Vigo (D.O.G )

FESTIVOS do 2017.

6 de Xaneiro: Día de Reis.
28 de Marzo : Reconquista .
13 de Abril: Xoves Santo.
14 de Abril: Venres Santo.
1 de Maio: Día da Clase  Traballadora.
17 de Maio: Día das Letras Galegas.
25 de Xullo: Día Nacional de Galicia.
15 de Agosto: A Asunción.
16 de Agosto : San Roque.
12 de Outubro: Día da Hispanidade.
1 de Novembro: Todos os Santos.
6 de Decembro: Día da Constitución.
8 de Decembro: A Inmaculada.
25 de Decembro: Nadal.

venres, 23 de setembro de 2016

A CIG convoca folga no sector das ambulancias en protesta pola parálise patronal na negociación do convenio

O paro desenvolverase este venres, 23 de setembro, e afecta a todo o persoal do transporte sanitario urxente e non urxente de Galiza
A CIG ten convocada unha xornada de folga no sector das ambulancias de Galiza para o vindeiro venres, 23 de setembro, en protesta pola parálise na negociación do convenio colectivo do transporte sanitario. Denuncian que a patronal non só non achega ningunha proposta, senón que se escuda na cuestión económica para “non mover nin unha coma do convenio”.
16-09-21 RP Folga ambulancias
O argumento económico, explicou en rolda de prensa Xesús Pastoriza, Secretario de Transportes da FGAMT-CIG, derívase das propias actuacións das empresas de ambulancias “que gañaron os contratos concursando á baixa”. O pasado ano, o SERGAS adxudicou os lotes do transporte sanitario urxente e este agosto resolveu o non urxente “e practicamente todas as empresas gañaron con ofertas á baixa temerarias, algunhas ofrecendo até un 12% menos do prezo estipulado”.
Como exemplo, expuxo o caso da área de Ferrolterra, onde a UTE que resultou gañadora ofertou unha rebaixa de 300.000 euros no custe total do servizo. “Agora as empresas din que non lles dá para cubrir os custes económicos, pero iso non é culpa nin das condicións do convenio nin dos traballadores e traballadoras”. De feito, AmbuPadrón (na área de Compostela) veuse obrigada a vender a AmbuIbérica “porque non podía afrontar os gastos do servizo”.
Neste senso, Pastoriza tamén apuntou á responsabilidade da administración galega por tolerar que se presenten ofertas á baixas e adxudicar os contratos e este tipo de empresas, “cando sabe que logo tentarán trasladar esta rebaixa ás condicións do seu persoal”.
Xunto a isto, tanto Pastoriza como Néstor Torea, delegado da CIG no sector, denuncian a elevada atomización que se está a producir no sector, xa que para un mesmo contrato poden concorrer multitude de empresas distintas agrupadas nunha unión temporal, chegando a existir casos de UTEs integradas por seis compañías distintas para o mesmo contrato. Esta división, ademais, dificulta a coordinación do persoal (cada un dunha empresa distinta) e “polo tanto, tamén repercute na calidade do servizo que se presta aos usuarios e usuarias”.
Demandas da parte social
As principias reivindicacións da parte social céntranse en cinco puntos:
-Restrición do contrato de prácticas. As empresas do sector, indicou Pastoriza, están recorrendo habitualmente a este tipo de contratación que lles permite ter a un traballador ou traballadora durante dous anos cun salario rebaixado no 40%. Este tipo de contratación fomenta a temporalidade, crea dúas escalas salariais entre o persoal e supón un ataque á profesionalización do sector. Ademais, engade Pastoriza, “é un magnífico instrumento da patronal para debilitar a capacidade reivindicativa dos traballadores/as”.
- Limitación no convenio da realización das horas extraordinarias. Un exceso de xornada que afecta especialmente ao persoal cos contratos máis precarios e, polo tanto, con peores salarios.
- Creación da terceira paga extraordinaria, ao igual que xa aparece recollido en boa parte dos convenios colectivos.
- Ligado aos dous puntos anteriores, “e aínda que non é a nosa principal reivindicación”, demándase un incremento salarial “que permita aos traballadores e traballadoras levar un soldo digno sen verse na obriga de ter que facer horas extras a esgalla”.
-Finalmente, outra das cuestións nas que a CIG pon especial acento refírese á prevención de riscos e á saúde laboral. “Este é un sector no que se rexistra un elevado número de lesións músculo-esqueléticas que até agora non están recoñecidas como enfermidades profesionais e polo tanto non son atendidas como tal”.
Mobilizacións na xornada de folga
Coincidindo coa xornada de folga, que afecta tanto ao transporte sanitario urxente como ao non urxente, o persoal vai realizar mobilizacións nas distintas áreas e concentracións nos hospitais de referencia. No caso concreto da Coruña, esta programada unha caravana de vehículos que sairá ás 11:00 horas da explanada do edificio de sindicatos.
Pastoriza advertiu que esta xornada de paro “non é o final, senón o inicio das accións de protesta. É un primeiro aviso de que estamos dispostos a mobilizarnos en defensa dun convenio digno”.